''Gözütoprağayanbakar Amca ve Ben''
Yıllar evvel; ben İstanbul'un dik yokuşlu Fulya'sında otururken bir kış ikindisiydi. Hava soğuk, yağmur çiseliyor sinsi sinsi. Avrupa Hastanesi'nin o taraflarda bir cami vardı, o zamanlar inşaatı henüz tamamlanmamış ama ibadete açık. Cemaatin namazdan çıkma vakti, oradan geçiyorum. Camiiden kafasında tığ işi, beyaz takkesiyle çıkmakta olan yaşlı bir adam kapının kenarında kıvrılıp yatmış, sıska, ıslak sokak köpeğine okkalı bir tekme geçirdi, zavallı hayvan böğrüne inen tekmenin can acısıyla gıygıylayarak, kuyruğu bacaklarının arasına sıkışmış vaziyette kaçtı! İçimi dolduran ve hâttâ taşmış olan ''bu ne perhiz, bu ne lâhana o'graten'' duygusu ile yaşlı adama yaklaşıp dedim ki: ''ne yaptı şimdi size orada kıvrılıp yatan o köpek, ne zararı dokundu da tekme attınız ona, havladı mı, ısırdı mı, paçanıza mı işedi, ne yaptı ha?...'' Başındaki tığ işi, zarif beyaz takkesiyle bana dik dik bakmakta olan
Gözütoprağayanbakar Amca gayet
Türk'çe bir yanıt verdi beni hiç şaşırtmaksızın: ''sana ne, sen itin-köpeğin avukatı mısın?!!!''...
Beynim derhal çoktan seçmeli yanıt şıklarını serdi önüme, numara sırasına göre dizdi:
1-) Hayır, hukuk sistemi içinde henüz beni bir köpeğin vekili kılabilecek herhangi bir madde bulunmuyor sayın
Gözütoprağayanbakar Amca, ancak az önce içeride huzurunda eğilip kalktığınız ve dahi alnınızı yere koyduğunuz kudret var ya, işte
O mahşer günü olarak nitelediğimiz cümbüşlü günde gayet gacırt bir biçimde yapacak o avukatlığı ve eminim siz bundan hiç de memnun olmayacaksınız!...
2-) Evet, ben itin-köpeğin avukatıyım. Peki ya siz;
''şeytanın avukatı'' mısınız? Al Pacino abimizle herhangi bir kan bağınız mı var? Yoksa bu acaip hikâye içinde Keanu Reeves mi takılmaktasınız? Sizi gidi siziiii, demek sonunda camii içlerine kadar sızmayı başardınız:)
3-) Pek sayın
Gözütoprağayanbakar Amca'cığım; siz bu yaşınıza kadar kutsal kitabınızı Tom Miks, Teksas tadında mı okumuş bulunmaktasınız? Yoksa hiç okumamış mı bulunmaktasınız? Günde beş vakit tekrarladığınız kutsal kelâmların ne anlama geldiğini acep hiç merak etmediniz mi? Öylesine ezber edip, hababam okudunuz mu yani? Yemek tarifi ya da kocakarı ilacı reçetesi muamelesi mi yapmıştınız bugüne kadar siz o kelâmlara? Hayır, öyle ise niçin
''Allah'ın evi''ni kendi günlük sporunuza alet etmektesiniz ki, bırakın da gerçekten ibadet edecek olanlar faydalansın bu camiiden, değil mi ya? Cık, cık, cık...
4-) Hadi gelin küçük bir rol değişimi yapalım sizinle pek sayın
Gözütoprağayanbakar Amca, ben camiiden çıkan, az önce içeride yaratıcısına hûşû içinde ibadet etmiş siz olayım, siz de benim az önce içeride önünde eğilerek ibadet edip kendisine bağlılığımı bir kez daha belirtmiş olduğum kudret tarafından yaratılmış (sizin deyişinizle) it-köpek olun. Şimdi kıvrılın bakiim şuraya, kıvrılıp yatın, birazdan böğrünüze sıkı bir tekme geçiricem, kusura bakmayın, sizinki kadar olmasa da iyi acıtır adamın canını, ama sakın gıkınız çıkmasın, tamam mı? Şurda ufak bir oyun oynuyoruz alt tarafı, altınız buz gibi beton, üstünüz yağmurlu gök iken gene de gelip kıvrıldığınız şu mübarek kapı önünden ansızın böğrünüze inen bir tekmeyle kovacağım sizi, var mısınız?... Evet, makyajınız, ezberiniz tamam di mi, o halde başlayalım, sahne bir, ekşın, motor!
5-) Sayın
Gözütoprağayanbakar Amca, elbette ki ben itin-köpeğin avukatı falan değilim, ancak siz galiba kendiniz dışında bütün varlıkları sizi yaratandan başka bir gücün yumurtadan çıkarmış olduğuna inanan meczûpların avukatısınız! Ne yani; siz Allah'ın kıymetli, yüce
eşref-i mahlûkusunuz da, sizin dışınızdakiler
başka tanrının çocukları mı? Tüh, yazık, bir yanlışlık olmuş olmalı, siz yanlış yerde, yanlış yaratıcıya ibadet etmişsiniz, hemen düzeltin hatanızı bana kalırsa, kendi inancınıza göre bir yer bulup orada ibadet edin, camiileri de gerçek inananlara bırakın lûtfen!...
6-) Takkeniz ne güzelmiş, kim ördü? Üzerinde tığ işiyle yapılmış kuş, çiçek motifleri var, yoksa siz
kuşu-çiçeği sever ama
ite-köpeğe tekme geçirir bir
Gözütoprağayanbakar Amca tipi misiniz? Öyleyse; müsaade eder misiniz şuracığa oturup sizin için biraz gözyaşı harcayayım?
Sakın zahmet edip mendil falan uzatmayın bana, ben kendi mendilime ağlarım...
Belki bu alemde değil ama öte tarafta işinize yarar benim gözyaşlarım, hani
şefaât etmek denen birşey var ya? Ne, onu da mı bilmiyorsunuz? İyi de, ne zaman öğrenmeyi düşünüyorsunuz bunları pek sayın
Gözütoprağayanbakar Amca'cığım, sizi bağlayan yegâne hak insan hakkı mıdır? Gözünüzün halihazırda yan bakmakta olduğu toprak üzerinize kürekler marifetiyle atıldığında biraz geç olmuş olmayacak mı? Ya az önce tekmeyle giriştiğiniz aç, sıska sokak köpeği gibi bir köpek gelip sizin toprağınızın üzerine kıvrılıp yatarsa, kefeni yırtıp, tahtaları aralayıp topraktan nasıl çıkaracaksanız pek sayın tekmenizi, zor olmayacak mı sizin için? Şimdiden çalışın bence, egzersiz yapın, böyle hoş bir şaka yapması işten bile değil yüce yaratıcının size ve sizin gibilere. Hikmetinden sual edecek değilsiniz ya?...
7-) Höööösssttt, doğru konuş ulan
Gözütoprağayanbakar Amca, sen takkenden, sakalından, yaşından başından utanmıyorsan benim utanacak neyim olabilir ki? Gökte, yerde, toprağın altında ve üstünde, ummanların içinde ne varsa hepsini yaratmış olan yüce kudretin gücü adına, Allah Allah Allah Allah, savulun lan!...
Demedim, hiçbirini demedim... Çünkü ben yaşlıya hürmet etmeyi çok küçükken çocuklarına öğretmiş bir ailenin evladıydım, o aile beni inançlarım konusunda da hiç zorlamamış, sadece göstermiş, anlatmış ve öğretmişti. Kolay kolay önüme eğmediğim başımı orada öne eğdim ve yalnızca ''utanıyorum'' kelimesi çıktı ağzımdan, sonra başımı kaldırıp ekledim: ''sakın kendim için utandığımı sanıp sevinmeyin, sizler adına utanıyorum! Kandırdığınızı zannettiğiniz kudret sizi hesaba çekerken bizzat sizin yapacağınız gibi yani!...'' Arkamı dönüp yürüdüm, bol tükürüklü bir ''fesuphanallah'' duydum yağmura karışmakta olan, ne ki önemsizdi, mânasını bilmeyen birinin ağzından bu kelâm çıkmış olsa ne olur, olmasa ne?
''Kal ehli değil, hâl ehli olanların cümlesine selâm olsun...'' 
Her ne kadar Roma'ya turla gitmemiş olsak ta, genel nitelemelere göre orada ''turist'' sayılıyorduk. Zaten Roma'nın gezilip görülecek yerlerinde dolanmakta olan insanların önemli çoğunluğu turistlerden oluşuyor. Gerçek Roma'lılar sanırım hoş kafelerde oturup ''gelato'' yer veya kahvelerini içerken önlerinden akıp giden bu kameralı, fotoğraf makineli, heyecanlı tuhaf insan kalabalığına bakanlar oluyor. Kaldı ki; milletin işi gücü var tabii, ufak arabaları ve motorsikletleri ile oradan oraya koşuşuyorlar. Dar sokak aralarında park etmiş arabalara baktığınızda on tanesinden yedisinin Smart olduğunu görüyorsunuz. İstanbul'da gördüğümüz koca arabalar, hele hele jipler falan hiç yok Roma'da, otomobil tercihlerini şehir içi ulaşımı kolay kılacak modellerden yana kullanıyorlar. Büyük çoğunluk ise zaten araba değil, motorsiklet kullanıyor. Bisiklet kullananlar da gördüm. Şehir metrosu kısa mesafeli olmasına rağmen rağbet görüyor ama daha çok otobüs kullanılıyor zannediyorum. Biz tren, otobüs ve metro kullandık, hepsi ucuz, pratik ve rahattı. Roma'nın beyaz taksilerini kullanan turistler de vardı tabii. Yürümeyi tercih edenler için de uygun bir şehir Roma, saatlerce yürüyebiliyorsunuz, yorgunluğunuzu ancak mola verdiğinizde anlıyorsunuz. Şehrin piazza denen meydancıkları yürümekten tabanları ağrımış turistler için keyifli dinlenme alanları. Mutlaka bir havuz ya da çeşme oluyor bu meydanlarda, elinizi yüzünüzü yıkayıp bir kenarda oturarak soluklanabiliyorsunuz...
Kentteki binalar genellikle çok eski, öyle dev apartmanlar, plazalar falan yok. Kimilerinin ahşap pencerelerinin plastik çerçeve ile değiştirilmiş oluşu dışında gözünüzü tırmalayan bir yapıştırma yenilik yok. Mimarî özellikler korunmuş. Arka balkonlarda makaralı sistemle işleyen çamaşır ipleri görülüyor, çamaşırlar hafif esen rüzgârda salına salına kuruyor. Bazen de ansızın bastıran yağmurla ikinci kez yıkandıkları oluyor. Bu arka balkon manzaraları Roma'ya sevimli bir sıcaklık katıyor...
İşte Roma'dan bir sokak görünüşü, genellikle caddelere bağlanan böyle dar sokaklar var...
Burası da Roma'ya giden her turistin uğramadan geçmediği yerlerden biri; ''İspanyol Merdivenleri''. Bahar mevsimi yaşandığından bolca çiçekli ve tabii gayet kalabalık. Roma'nın bu semti tanınmış moda markalarının mağazaları ve emsallerine kıyasla oldukça pahalı olan restoranlar, kafeler, alış veriş merkezleriyle dolu. Bizim paramızla 1000 YTL civarında dolaşan ayakkabılar, çantalar ve feci pahalı kıyafetler var mağaza vitrinlerinde, yani bakıp geçiyorsunuz sadece...
Benim takıldığım Roma evi balkonlarından biri daha, klasik terracota renginde, yeşillikli, huzurlu...
Roma'da yolunuz sık sık çiçekler tarafından kesiliyor. Balkonlarda, sokaklarda, pencere önlerinde hep çiçek var. Kutsal mekânlardaki sunaklarda, vazolar içinde taze çiçekler hiç eksik olmuyor. Bizim otelin lobisindeki büyük cam vazolara her sabah iri sümbülteberler yerleştiriyordu bir kadın görevli, baygın kokuları ile başınızı döndüren bu gibi çiçekler her zaman karşınıza çıkıyor, koparıp zarar veren kimseyi de görmedim doğrusu. Olması gereken de zaten bu. Güller açmaya hazırlanıyordu biz oradayken, Akdeniz yasemenleri ise çoktan açmıştı, narenciye ağaçları altında özellikle durup soluklandık, çiçek kokuları ile ferahladık...
Sayfama bakınıp detayları anlamaya çalışmamış bir vatandaşımız yazmış; ''sen hristiyan olmalısın, bana dinini anlatsana, siz niye İsa'ya inanıyonuz bakiym, çok merak ediyorum'' diyerek dökmüş incilerini, şimdi ben bunu hemen döveyim mi, yoksa yarına erteleyeyim mi? Hani belki az biraz düşünüp kafasına dank edebilir diye! Ulan kardeşim, gidilen ülke İtalya, şehir Roma, bu kadar mı dangalak olunur ya? İki melek, bir azize gördün diye, tövbe tövbe! Ayrıca; eğer sen müslümansan zaten senin de Hz.İsa'yı Allah'ın gönderdiği peygamberlerden biri olarak kabûl edip O'na inanma şartın var, alooo, aç bir bak istersen ha? Valla kusura bakma, Roma'da camii bulup çekemedim resmini, malûm bu şehir katolik inancının başkenti, ''aptala malûm olur'' diye de bir kelâm vardır ama? Hadi gene neyse, ben susayım, çektiğim resimler konuşsun...
Ansızın bastıran yağmurlar en çok parmak arası terlikli, bermudalı şaşkın turistleri vurdu, başta çekinen ayaklar giderek su birikintilerine uydu, şapada şupada yürüdü millet. Şemsiyesi olmayanlar üç ilâ beş Euro arasında satılan dandik şemsiyelerden alıp kısmen yağmurdan korundu. Bu şemsiyeleri köşe başlarında satan esmer vatandaşların başta beş Euro fiyat çekip, sonradan üçe indikleri görüldü, kendi şemsiyesi benim gibi kırılıp kullanılmaz hale gelen turistler mecburen üç Euroya kıyıp şemsiye edindi lâkin ayaklar gene sudaydı tabii:) Vatikan şehrini korumakla görevli özel muhafızlar ki; kendilerine ''İsviçreli Muhafızlar'' denmekte ve bu gayet özel seçilip yetiştirilmiş genç arkadaşlar halen Michelangelo ustanın zamanında kendileri için çizip tasarlamış olduğu üniformaları giymekte, onlar derhal yağmur posizyonu alarak pelerinli yağmurluklarına büründüler. Çocuklar dışında hiçkimse ile fotoğraf çektirmeyen ve gerektiği durumlarda sert tavırları ile bilinen muhafızlara ancak uzaktan bakılabildi, zoom ile fotoğraflarının çekildiğinden yağmur dışında kimsenin haberi olmadı... 
Bu turist te Vatikan şehrinin ünlü St.Pietro Meydanı'nda durup düşündü, hristiyanlığı ilk kabûl edenlerden olup Hz.İsa'nın havariliği mertebesine gelen, inancından dönmediği için öldürüldükten sonra aziz ilân edilen ve şimdi bütün inançlı hristiyanların mezarını ziyaret ederek hacı oldukları kutsal kişinin kurbanı olduğu yaman çelişkiyi mi, yoksa şu bizim meşhur Bernini'nin tasarlayıp inşa ettiği muhteşem meydanın eski zamanlardaki halini mi, artık orası bilinmez. Belki biraz da heyecan vardır içinde şaşkın turistimizin, hayranı olduğu usta Michelangelo'nun ''master piece'' olarak nitelenen ''Capella Sistina''sı ve muhteşem ''Pieta'' heykeli aha da bu geride görülen yerdedir ya, az sonra göreceklerine ruhunu hazırlamaktadır, kimbilir? İnsanın çocukluğundan beri ansiklopedi sayfalarından görüp hayran kaldığı eserlere bir nefes payı kadar yaklaşması o kadar da kolay değildir. Arkada görülen dikilitaş St.Petrus'un öldürüldüğü yerdir. Burası insanın içinden ''quo vadis domine?'' sorusunu geçirtir. Devamı? Elbette gelecek. Hikâyemiz meşhur Vatikan ile sürecek. Hele bismillah deyip Papa'nın kapısını tıklatalım bakalım, şu fanî gözlerimiz daha neler neler görecek...
Program evimizin verandası önündeki ''süs bitkileri'' bölümüne geçen haftalarda dikilen sarı gül tutmuş, hem de yerini sevmiş, ne güzel. Lâvantalar arasında şıkır şıkır gülümsemekte, üzerinde minik yağmur damlacıkları ile. Bir hafta sonra öteki tomurcuklar da açılıp saçılır, seyrine doyum olmaz. Diktiğinin tutması, ektiğinin çıkması öyle olağanüstü birşey ki; suratsız gökyüzü altında, yağmur eşliğinde saatlerce çalışmaya değer! Çiçekten, tohumdan, topraktan uzak ne kadar boş vakit geçirmişiz meğer? Bundan böyle gayrı bizi kimse bunlardan alıkoyamaz, haa, öte yandan; ''yolcudur artık bizim Abbas, rivayet odur ki bağlasan durmaz''. Sepetim dopdolu dönebilmek ümidi ile, hepinize çiçeklerce sevgi+selâm...
